Geen kromme Schreiner

Vandaag is de dag dat ik een heel stuk terug stap in de tijd. Voor de lezers die toevallig in het bezit zijn van mijn boek verwijs ik graag naar pagina 29, het hoofdstuk Kunstaas passie en dan het cursieve gedeelte waarin het verhaal van Sape zich afspeelt. Ik vis vandaag, in tegenstelling van wat ik in mijn boek schrijf, met een hengel uit het begin van de jaren zeventig. Ze behoorde ooit toe aan de eerder genoemde visser die er vele snoeken aan gevangen heeft. Sape heeft reeds lang ons midden verlaten en vertoefd, denk ik, ergens op de eeuwige jachtvelden met in zijn hand een exacte kopie van de hengel die ik dus van hem geërfd heb. Ik tuig de 10 grammer van fairplay met een Zebco Omgea 144 molentje voorzien van 18/00 nylon (2,5 kg) van Berkely. Het voelt meteen vertrouwd als ik de hengel ter hand neem en net na het opspoelen van de nieuwe lijn even een paar proefworpen in mijn huiskamer maak. Ik tuig de hengel verder met een anti kink vaan, een spinstang en een 35 mm LUXOR Rafale spinner. Verder steek ik een doosje met wat reservemateriaal bij me, een onthaak tang en eigenlijk ben ik nu klaar voor de mooiste manier van vissen. Vanzelfsprekend gaan er een Gopro mee waardoor het materiaal toch nog wat uitgebreid wordt maar veel meer dan een harnas voor de borstmontage en de camera zelf is het niet.

Het is twaalf uur als Jacob voorrijdt. We gaan niet een gehele dag maar gewoon een paar uurtjes vanaf de kant. Onderweg kom ik erachter dat het behoorlijk koud is en er overal een dun laagje ijs op het water ligt. Gelukkig is het beoogde watertje ijsvrij en we beginnen vol goede moed. Ik dus met de eerder genoemde combinatie en Jacob vist met een streamer. Jacob is de eerste die snoek waarneemt maar meer dan het bekijken van zijn streamer vindt er niet plaats. Ook mijn spinnertje wordt stelselmatig genegeerd. De Zebco laat het na een goed half uur afweten en ik moet noodgedwongen overschakelen op de Shimano. Na een kleine driehonderdmeter polderwater secuur te hebben afgevist, zonder ook maar meer waar te nemen dan het eerder genoemde resultaat, besluiten we te verkassen. Bij het nieuwe watertje aangekomen blijkt het al niet veel beter. Omdat de natte sneeuw ons om de oren vliegt verkassen we, tegen de bui in, richting huis. Onderweg doen we nog een watertje aan maar ook dit water blijft eensgezind met de andere watertjes en laat ons prachtig vissen maar van vangen is vandaag geen sprake. Geen kromme Schreiner, geen mooi ratelend slipje, een dag met nul vissen, twee ijsvogels, vier reeën en onnoemelijk veel overig natuurschoon.

Met Jan op veenwater

Wat heb ik toch een fantastische hobby. Dat vissen is echt heel leuk. Sportvissen verbroederd, je hebt een gemeenschappelijke hobby. Je kunt natuurlijk intermenselijk geen connectie hebben maar bij sportvissers lijkt me dat eigenlijk uitgesloten. Vandaag vis ik met Jan uit België. We kennen elkaar inmiddels van een drietal visdagen en we kunnen het aardig met elkaar vinden. Jan komt regelmatig met zijn gezin een weekendje naar Friesland en dan mag hij graag vissen. Dit weekend was het weer het geval en hij belde mij of we samen konden. Dus na het afspreken van een plek om te vissen we elkaar om 08.30 bij de trailerhelling. De boot te water en vissen maar. Tijd om de camera te monteren, ok je kunt dat ook vooraf doen, was er niet want de eerste snoek openbaarde zich al na 150 meter. Een mooie karakteristieke veenwater snoek. Het helder water bood mooi de gelegenheid om wat onderwater opnamen van dit exemplaar te maken. Dit beloofde wat! Ik ken ze die dagen, binnen no time een snoek en dan nooit weer maar vandaag was dat zeker niet het geval. Jan en ik vingen, ondanks dat we werden “gehinderd” door collega dood-aas-vissers regelmatig onze visjes. Op een bepaald moment leek het even gedaan maar even later was het dan wel weer bingo. We praten op zo’n dag, en dat maakt het vissen zo bijzonder, over van alles en nog wat. Hoe zit dit in België, hoe zit dat in Nederland, gevolgd door perioden van relatieve rust omdat de omstandigheden dat vergen of omdat dat ook kan. Kortom vissen zoals vissen bedoelt is. Jan thx!

Fiskje mei Jelke

Vandaag vis ik met Jelke, een vismaat van mijn vader. Jelke vierde van de week zijn tachtigste verjaardag. Twee dagen voor de overlijdensdatum van Elvis Presley en Dirk de Boer, mijn vader. Voorwaar een dag met de nodige emotie. Een dag vol verhalen van vroeger en nu. Dagen die je doen beseffen dat vissen veel meer is dan vangen van grote aantallen, materiaal fetisjisme en scoren. Vissen is verbodenheid met broeders in Peterus. Genieten van omstandigheden. Sterkte verhalen, stiltes, vangsten en trieste verhalen. Jelke zijn materiaal is gestolen, geen hengels meer, een dik uitgedund arsenaal aan kunstaas en bovenal het verdwijnen van mooie herinneringen. Want ik denk dat iedere sportvisser beamen kan dat er in zijn kunstaasdoos een plug zit waaraan hij goede herinneringen bewaard. Het mooie van vissen is dat die verhalen allemaal verschillen. Ik heb er vandaag weer drie bijgekregen. Pluggen waar ik nooit mee zal vissen. Op de foto zie je drie Poask, DeBo, gemaakt door Dirk de Boer. Jelke had ze thuis liggen toen zijn boot werd leeggehaald. “Die binnen foar dij” (die zijn voor jou), waren de woorden die hij sprak toen hij ze op mijn viskist legde. Ze krijgen een plaatsje in mijn rariteiten kabinet waar ze hun dagen zullen slijten als dierbare herinnering.

Uit de oude doos (2000)

Je hoeft niet altijd op het water te zijn om invulling te geven aan je grootste hobby. Vissen is mij met de paplepel ingegoten maar ook het filmen van deze bezigheid is ook iets wat ik van mijn vader heb meegekregen. Er is in de loop van de tijd heel wat beeldmateriaal verzameld en inmiddels gedigitaliseerd. Toch kom je zo nu en dan beeldmateriaal tegen waarvan je eigenlijk niet meer wist dat je het nog had. Het is mijn eerste vis-film die ik met een digitale video camera geschoten heb (MiniDV) met een resolutie van 768 x 576 beeldpunten. Niet te vergelijken met de resolutie van vandaag de dag maar toch al beter dan de vorige standaard waar we toen in filmden (Hi8 ook bekend als super VHS). Ik heb het bestandje bewerkt en de origineel ingesproken tekst vervangen door een muziekje, omdat die tekst alleen voor de deelnemers in deze film van toepassing is. Het geeft verder een aardig beeld van hoe een visvakantie met vrienden kan zijn.

Mooie vangsten en camera perikelen

Vandaag was John mijn gast. John was hier voor de tweede keer. Vorig jaar zat hij ook al bij mij in de boot tijdens een zeer taaie dag waarop we slechts 1 snoek konden verschalken. Ook de dag daarna toen we het vanaf de kant wilden proberen er en grote delen van het viswater dichtgevroren waren bleef het bij slechts 1 enkele snoek. Alle reden om het vandaag dus eens dunnetjes over te doen. Vanwege de weersomstandigheden en de meer dan 10 millimeter water die in de komende bui voorspelt werd besloten we een half uurtje later van start te gaan. Dat bleek een goede keuze en scheelde in ieder geval behoorlijk in de hoeveelheid water die in de boot terecht kwam. Ik ondervond problemen bij het aanzetten van de GoPro. Spontaan aan een uitschakelen. Niet iets wat je tijdens behoorlijke regen wilt oplossen en ik liet de camera even voor wat hij was. buitje
Als snel scoorde John zijn eerste snoek, hij hoefde niet op de foto zei hij nog wat als het zo vlot ging zouden er vast wel meer volgen. Ik zei nog tegen hem dat het niet echt verstandig was om zulke dinge te omdat het de goden verzoeken is en dat bleek ook wel de komende tweeënhalf uur. Ondanks het feit dat ik inmiddels de camera aan de gang had gekregen, geen stootje, tikje, aanbeet of verstoring van het ritme van de Timber Tigers. Louter beelden van een rondvarend tweetal vissers.
John er ik hadden een goed gesprek, vissen is immers veel meer dan het najagen van groenjassen! Een goed gesprek, genieten van de omgeving, praten over vistechnieken en de zin en onzin van veel van kunstaas wisselen of over de hoeveelheid kunstaas die je benodigd bent, een beker goedgevulde loeihete snert. Zo kom je de dag wel door en dan is het een kwestie van tijd totdat een snoekmans zich vergist. En zo gebeurde het vanzelf weer een keer. Hoewel John wederom een beetje pech had omdat het haken van een snoek hem tot een keer of vier toe niet lukte. Dat blijven soms rare fenomenen, goede hengel, hagelnieuwe haken en dan een snoek een seconde of vier of vijf er aan hebben waarna de plug met een mooi boog richting boot vliegt. Het hoort er allemaal bij en als scoren niet een directe must is maar missers ook onderdeel zijn van je perfecte visdag dan is er niets aan de hand. Rest slechts volhouden! John werd nog rijkelijk beloond met een mooi negentiger snoek, hoe groot die andere waren blijft een mysterie en dat is wat vissen zo leuk maakt. john-overmars
John en ik praten vrolijk verder, bedachte oplossingen voor de situatie in de wereld en vingen ieder onze visjes. In de dubbele cijfers aanbelandt moesten we terug naar de trailerhelling. De geplande visdag van morgen verschuiven we gezien de windkracht acht naar een andere dag waarop het wel mogelijk is met een spinnertje en een lepeltje te vissen. Thanks John.En die videoopnemen die schieten we de volgende keer dan wel

Dirk de Boer Bokaal Weekend 2016

Het zit er weer op het Dirk de Boer Bokaal weekend. Op vrijdagavond mochten we onze gasten verwelkomen die allen door de kersverse Nederlands Kampioen Vliegvissen, Peter Elberse, verzorgd.
Hij maakte ons deelgenoot van zijn drive om te vissen en hij toonde daarbij beeldmateriaal van zijn vistrips van over de gehele wereld. Als klap op de vuurpijl bond hij ter demonstratie voor iedere gast een streamer. Gedurende het weekend bleek dit het aasje waaraan de meeste snoeken werden gevangen. De tweede avond werd een demonstratie spinherbouw gegeven en een lezing over snoekvissen. Aan het einde van het weekend waren de visgids het er over eens dat er maar één winnaar kon zijn dit weekend. John den Bekker, van harte gefeliciteerd.

28 oktober 2016, Nijmegen komt vissen

Vandaag vis ik weer eens uit de boot. Ik heb twee gasten uit Nijmegen. In juni waren ze ook een keer komen vissen en toen was de afspraak al gemaakt om nog eens in het najaar terug te komen. We traileren even na negen uur en varen naar een werkelijk glasheldere Swette. Op de heenreis los ik een kleine snoek maar het geeft de burger moed. Ik heb een tijdje niet hier gevist en de berichten van vismaat Jan waren niet al te best. Gelukkig waren de omstandigheden ons gunstiger gestemd. Al vrij snel weten we allemaal snoeken te activeren maar met name Michael en ik hebben moeite ze te laten plakken. Richard daarentegen heeft geen enkele moeite en staat al op vier als wij onze eerste nog moeten aanraken. Gelukkig lukt het ons allemaal om meerdere snoeken te vangen om een prachtige dag. Tevreden keren de heren weer huiswaarts. Lekker!

7 oktober 2016

Toen Fred met vorige week belde met de vraag of ik zin had om te vissen was dat precies op het juiste moment. Ik was er aan toe zal ik maar zeggen. Dus een snipperdag opgenomen en vissen met Fred, Joke en Freerk. De noordoostenwind voorspelde niet veel goed echter, als je op de ervaringen afgaat en met dergelijk wind niet gaat vissen zal je bij dergelijke wind ook nooit iets vangen.
We gingen de polder in, vissend vanaf de kant met kunstaas. Shad, spinners, lepels en jerkbaits. We kozen een mooie poldervaart uit om ons geluk te beproeven. Het water was veel belovend en na niet al te lange tijd wist Joke de hatelijke nul weg te werken. Kort daarop was Joke ook verantwoordelijk voor de tweede snoek van vandaag. De mannen kregen les! Nadat we een tijd lang geen enkele aanbeet meer hadden gehad verkasten we naar een andere stek. Daar was het wederom Joke die een snoek en vervolgens een baars scoorde. We kregen echt les! Gelukkig kon ik niet lang daarna ook een snoek haken, op FaceBook post ik, net als de baas, lang, slank en een dikke kop. De snoek van in de 70 centimeter was erg dun. Freerk ving er even later nog zo één. Nadat ook deze stek uitgekamd was verkasten we weer. Op de derde stek was Fred aan de beurt. Hij scoorde een maatse snoek. Niet veel later kreeg hij weer beet. Het is fantastisch om te zien hoe het haken van een vis emoties losmaakt. Ik heb getracht dat te filmen. Fred mocht een 92 cm poldersnoek op zijn palmares bijschrijven.

10 augustus 2016 met Popke op het Lauwersmeer

Een blik op de weersverwachting leerde snel dat woensdag de beste dag zou zijn om te gaan vissen met Popke. We hadden al even contact gehad, maar op dinsdag moest Popke mij even bellen om te zeggen dat hij zijn persoonlijk record voor de snoek scherper had gesteld met een 120 cm lang monster. Helaas was hij alleen in de boot en er is dus maar bescheiden foto en film materiaal beschikbaar. Misschien probeerde hij me met deze mededeling een laatste prikkel te geven om toch maar vooral te komen. We spraken om 07.00 uur af bij de boot.

Popke woont bijna op het Lauwersmeer en had me ook al verteld dat de vangsten niet erg goed zijn de laatste tijd. Mij maakt dat niet zoveel uit. Ik ga vissen om buiten te zijn, niet om te moeten scoren. Het feit dat het niet zo goed vangen is op het Lauwersmeer blijkt altijd uit het aantal visboten dat je dan kunt tellen. Je zou ook naar de trailerhelling kunnen rijden om een indruk van de vangstresultaten van de laatste weken te krijgen. “It praat him gau rûn!” (nieuws gaat als een lopend vuurtje, wat overigens een slechte uitdrukking is om aan te geven dat iets snel zou gaan, heb ik mij laten vertellen tijdens een excursie naar de Steenfabriek Werklust in Losser. Door een ringoven wordt het vuur juist langzaam verdeeld)

Vandaag waren we dus de enige visboot op het Lauwermeer. Het weer was goed, een beetje harde wind maar die zat hoofdzakelijk bij de buien die lange tijd om ons heen trokken, je kon er op wachten dat het natuurlijk een keer niet zo zou zijn en ik moet zeggen, hagelstenen in augustus geven verkoeling. Vissen werden die ook nog gevangen? Jazeker, Popke scoort bijna altijd wel een visje. IMG_5211
Een miniem tikje op de steunhengel was voldoende aanleiding voor Popke om de haak te zetten in een snoekbaars van tegen de zeventig centimeter. We probeerden nog een tijdje te slepen met pluggen maar ook na dat anderhalf uur gedaan te hebben zonder een stootje te hebben vernomen, besloten we op de terugweg nog een tweetal stekken aan te doen en deze met shads af te vissen. Ze leverden geen nieuwe resultaten. De wind wakkerde aan tot een dikke zes zodat de terugreis spectaculair verliep met veel buiswater en twee natte vissers.